නිදිමත

ඇස පියන් වැසෙද්දී

හිස කඩන වැටෙද්දී

හැගීමක තෙරපුමක් 

හිතින් පැන නොඑද්දී

නුඹ දොඩන වදන් වැල්

අහසටම ඇහෙද්දී

නිදියන්න හිතයි මට

වැටෙන තැන ගුලි වෙමින්...

අකීකරු හිත

අකීකරු හිත

මෙල්ල නෑ මට 

දුවයි ඔබ මොබ 

සොයයි නුඹ තව

එහෙත් නුඹ තව 

නොමැත මන් ලග

ගිහින් නුඹ දුර

ඈත අත හැර 

පිලි නොගනී හිත

නුඹ නොමැති බව

අඬයි නෙතු පිරි 

කඳුළු බිම හෙල

මක් කරන්නද 

නොතේරෙයි මට

අඩන හිත 

වද දෙයි තවත් මට 

ඒ ආදරයද?

නුඹ,

මගේ නොවෙයි

එත් නුඹ මගෙමයි 

නුබේ හිත මගේ නොවෙයි

එත් ඒ හිතට මන් ආදරෙයි

මගේ ඇස් නුඹ පිළිනොගත්තත්

නුඹ ඒ ඇස් අඩවයි

මමවත් නොදන්නා අමුතු හැගීමක්

අපැහැදිලි හැගුමක් 

නුඹම වෙනුවෙන්

මගේ හිතේ දග කරයි

ඒ ආදරයද?

අසම්මතය

නොතේරෙන නොදන්නා 

වචනයක පටලැවී 

හිතේ ඇති දහසක් හැගුමන්

වචනයට, ක්‍රියාවට 

නොපෙරලා

හිතේ තියන් දුක් විදින්න සැලසු

නිර්මාතෘ කවුරුන්ද

"අසම්මතයේ" 

ජිවිතයම විහිළුවක්

මම වැලි කැටයක්

ඔව් පුංචිම පුංචි වැලි කැටයක්

කාටවත්ම එක පුංචි වැලි කැටයකින් වැඩක් නැතුව ඇති

එත්......;

පොඩ්ඩක් හිතල බැලුවද 

පුංචි වැලි කැට ගොඩක් එකතු වෙලයි

විශාල ගොඩනැගිල්ලකට බධාමයක් වෙන්නේ කියලා

විශාල ගොඩ නැගිල්ලක් ශක්තිමත් කරන්නේ කියල

ඉතින්?

තව දුරටත් ඔඹ හිතන්නේ මම වැඩක් නෑ කියලද?

ජිවිතයම විහිළුවක් නේ...?